18 Ocak 2011 Salı

Dağın etrafında bir yılan

Kış etkisini gösterirken ruhumda, ara ara bir köşeye saklanasım geliyor. Rahatsız etmesin kimse beni, ben de kimseyi. Durayım köşemde, battaniye örtülsün üzerime ve öylece kalayım. Kış bitince, uykudan uyanır gibi tekrar başlarım eylemlerime psikolojisi kanımda dolaşmıyor değil ara sıra. Enerjim böyle azaldığı zamanlarda özellikle güç aldığım bir duruş var... Kobra.




Bhujangasana - kobra

Bhujangasana duruşunun sırt kaslarını güçlendirdiğini, kalp ve akciğerleri açtığını, strese, yorgunluğa iyi geldiğini, karın bölgesindeki organları uyardığını, kalçaları şekillendirdiğini, omuzları, göğüs& karın bölgesini esnettiğini vs. biliyorum. Son derece şifalı olan bu duruşun anatomik faydalarının dışında bir yaklaşımım var aslında. Kendimi güçlü hissetmemi sağlıyor.

Gün içerisinde ders vermelerin, ders almalarının dışında birebir insanın kendiyle yaptığı çalışma apayrı oluyor. Günün akışında kendine vakit ayırmak, yogayla uğraşsan bile kendinle başbaşa yoga yapmak bazen zor gelse de artık bedenim böyle bir alarm veriyor. "Ece bugün yoga yapmadın mı?" gibisinden. Komik ama belki de bağımlılık yapıyor yoga. Güzel bir bağımlılık.


Bedenini çalıştırmazsan için rahat etmiyor, en azından benim içim rahat etmiyor. Özellikle kış psikolojisinde tıpkı benzini biten bir araba gibi ruh halim düşüş göstermeye başlayınca, bırakıyorum kendimi yoga matının üzerine. Mey Elbi derslerinde yoga matını bir laboratuvara benzetiyor. İnsanın kendini analiz ettiği, araştırdığı, keşfettiği, tanıdığı bir alan. Ne kadar da doğru geliyor bu benzetme bana.

Kendi bireysel çalışmamda da sadece iç sesimi dinliyorum, hangi duruşu istiyorsa onda daha uzun vakit geçiriyorum. Favorim kobra ise bana bu kış mevsiminde ilaç gibi geliyor. Kendimi daha güçlü, daha kuvvetli ve sağlam hissetmemi sağlıyor. Özellikle sezgilerimin arttığını hissediyorum kobrada. Sezgilerimin sesi artıyor, iç sesim en doğru şeyleri söylüyor. Nerede, kimlerle olmak istiyorsam öyle yapıyorum, doğru yapıyorum. Etrafımda olan her ne varsa, insanlar, yeni tanıştıklarım, eskiden var olan dostlar, mekanlar hepsi çok içten, çok doğru geliyor bana. Ne kendimi zorluyorum, ne başkalarını. Geleni yaşıyorum, hem içsel hem dışsal olarak. "İyi yapıyorsun, daha çok dinle beni" diyor iç sesim. Kulaklarımı daha çok açıyorum böyle olunca.

Urdhva Mukha Svanasana: yukarı bakan köpek

Siz de kobra duruşunu yapmak isterseniz, belinizde ve el bileklerinizde bir rahatsızlık, baş ağrınız, hamilelik gibi durumunuz yoksa deniyebilirsiniz. Genellikle bu duruş yukarı bakan köpek duruşuyla karıştırılabiliyor. Kobrada bacaklar yerle temasını kesmiyor, kasıklar yerden ayrılmıyor. Kolların dümdüz olabilmesi için bedenin bu duruşu hazır olması gerekiyor, yeterince esneklik oluşması gerekiyor, yoksa kollar dirseklerden kırık olmalıdır. Güçlü bir duruş olan kobra sizi zorluyorsa, mini kobra ya da bebek kobra olarak adlandırılan duruşla başlayabilirsiniz. Burada kolları kullanmanıza gerek yok, sadece nefes gücünüzle göğüs kafesinizi yerden kesmeniz yeterli.




Derslerde ve kendimle yapmayı sevdiğim meditasyonum ise şu sıralar dağ meditasyonu. Yogajournal'dan okuduğum bir meditasyon. Yerde bağdaş kurarak rahatça oturduktan sonra, nefese odaklanmaya başlıyoruz. Gözleri yavaşça kapatarak, karşınızda bir dağ hayal etmeye başladıktan sonra, dağı inceleme altına alıyor gözleriniz. Kökleri, tepe noktası, yamaçları...


Neyse imgelediğiniz dağ, onu iyice seyretmeye başlayabilirsiniz. Ardından mevsimlerin gelip geçişini izlemeye başlayabilirsiniz. Yağmur, sis, kar, kış, güneş, bahar, yaz... Tüm mevsimler dağın etrafında dönüp geçerken, dağ hep aynı noktada kalıyor. Güçlü ve orada. Koşullar ne olursa olsun, görüntüsü değişse bile dağ güçlü bir şekilde hep aynı noktada. Yavaşça meditasyonun içinde nefeslerine odaklanırken, gittikçe derinleşirken, kendini o dağ kadar güçlü hissetmeye başlayabilirsin. Mevsimlerin etkisini izlemek için kendine zaman tanımanı tavsiye ederim. Hatta bir adım ileri gidip tüm mevsimleri hissetmeye çalışmak son derece keyifli olacaktır.


Yazdıklarımdan anladığın o ki, kendimi daha güçlü hissetme ihtiyacı duyuyorum bu mevsimde. Yoganın her parçası iyi geliyor; gerek meditasyon, gerek asanalar ve özellikle de nefes! Güzel bir kış diliyorum herkese.


Namaste

4 yorum:

  1. Yazını okuduktan sona yogaya bu kadar ara verdiğim için kendime çok kızdım sonra düşündüm ve karar aldım yarın başlıyorum, bir derse veya kursa katılmama gerek yok insan yeterki istesin, evdede gayet güzel yapılabiliyor.
    Ayrıca dağ meditasyonu paylaşımın için teşekkürler, deneyeceğim, yoga sonrası meditasyonun beni nasıl olumlu etkilediğini biliyorum, hemen geri dönüyorum yogalı hayatıma :)
    paylaşım için teşekkürler .)
    Ahu

    YanıtlaSil
  2. Selam Ahu,

    her ne kadar bu benim işim de olsa, aynen öyle. eğer daha önce kendin yaptıysan, kaldığın yerden devam etmen için ihtiyacın olan sadece sen ve biraz zaman. Evde etrafını biraz aç, işte bu kadar. ihtiyacın olan bu kadar. böyle düşünmene katkım olduğu için sevindim:)

    sevgiler ve iyi yogalar.

    YanıtlaSil
  3. Bu duruşu ben de denemek istiyorum ve seninle demek istiyorum... Dağ meditasyonu, ifade ettikleri açısından çok güzel geldi. her ne olursa olsun, etrafındaki koşullar değişse de dağ olduğu haliyle tüm gücüyle orada... sen iyi ki yogayı buldum, yoga da iyi ki seni:)

    YanıtlaSil